Een verhalenprogramma door Margreet Niks

Dicht langs de muren lopend keerde ik, alleen en droevig, naar huis terug; ik ging naar binnen via de poort van de kraal en omdat ik niemand wilde zien liep ik naar de stal, waar ik ging zitten peinzen, samen met Platero.

De werkezel, de koppige ezel, de aanhankelijke ezel, de ezel als lawaaischopper, de ezel als toonbeeld van rust, intelligentie en meegaandheid, de ezel als kluns, de ezel als komiek; de ezel als kameraad?

In de wereldliteratuur wordt de ezel op veel verschillende manieren geportretteerd. Fluitiste en vertelster Margreet Niks verzamelde verhalen, krantenberichten, fabels en brieven waarmee ze de ezel eindelijk de aandacht geeft die hem toekomt. Centraal staan de wondermooie korte verhalen van Juan Ramón Jiménez over een man met zijn ezel Platero.

Van tijd tot tijd mengt Stefanie Liedtke’s fagot, met zijn donkerbruin weerbarstige klanken, zich in de vertelling.

De voorstelling is bedoeld voor volwassenen, en voor kinderen vanaf 12 jaar.

Teksten van Juan Ramón Jiménez, Alexandra David-Néel, Louis Couperus, Apuleius en anderen
Muziek van Johann Sebastian Bach, Luciano Berio, Willem Breuker, Heitor Villa-Lobos en Isang Yun

Margreet Niks - samenstelling, voordracht en fluit
Stefanie Liedtke - fagot

Jan van Rossum - regieadviezen
Dick de Wit (Magic Tattoo, Utrecht) - artwork

Margreet Niks studeerde fluit bij Abbie de Quant aan het Utrechts Conservatorium, waar zij haar diploma met een tien met onderscheiding behaalde, en voorts bij Pierre-Yves Artaud (Conservatoire Nationale Superieure, Parijs) en Jacques Zoon (Boston en Berlijn). Zij ontving ondermeer een Fulbright Scholarship, een Nuffic Talentenbeurs en beurzen van het Prins Bernhard Cultuurfonds en de VSB.
Margreet Niks speelde solowerken met orkest van Mozart, Reinecke en Ansink in Amsterdam, Utrecht, Sint-Petersburg en Kaliningrad, met ondermeer het Kaliningrad Philharmonic Orchestra, Raduga Ensemble en het Utrechts Conservatoriumorkest. Zij speelt met grote regelmaat bij het Koninklijk Concertgebouworkest, het Concertgebouw Kamerorkest, de Radio-orkesten en andere Nederlandse orkesten, bij het Shanghai Philharmonic Orchestra, het Nieuw Ensemble, Xenakis Ensemble en bij Insomnio. Samen met harpiste Franziska Huhn concerteerde zij in Berlijn, Boston en Kaliningrad.

Stefanie Liedtke is een veelzijdige fagottiste, die zowel gespecialiseerd is in hedendaagse als in oude muziek. Zij studeerde fagot en blokfluit aan conservatoria in Duitsland (Stuttgart, Freiburg) en Nederland (Rotterdam en Utrecht). Als eerste fagottiste werkte ze ondermeer bij het Nederlands Ballet Orkest en kamerorkest Camerata in Athene. In 1992 won Stefanie de tweede prijs in de Internationale Competitie Fernand Gillet. In datzelfde jaar ontving ze een beurs van Villa Musica in Mainz. Stefanie speelt regelmatig als soliste op festivals in binnen- en buitenland. Zij nam deel aan verschillende muziektheaterproducties waaronder “Jimmy” van het Wervelwind Ensemble en “Toeters in Trammelant” van Trio Kassandra. Stefanie is oprichter van de twee kamermuziekensembles Trio Kassandra en Palmós. Tevens is zij vaste speler van Insomnio.